تصویربرداری حین عملیات
تصویربرداری حین عملیات
2015-07-30
مشکلات شکست در دندانپزشکی ایمپلنت
مشکلات شکست در دندانپزشکی ایمپلنت
2015-08-02

رادیوگرافی های مختلف برای ایمپلنت

رادیوگرافی های مختلف برای ایمپلنت

رادیوگرافی های مختلف برای ایمپلنت

در معاینات (racall) دوره ای رادیوگرافی، سطح استخوان مارجینال با فیلم های گرفته شده بلافاصله پس از قرار دادن پروتز مقایسه می شود.

رادیوگرافی

بنابراین آن ها باید به لحاظ موقعیت فضایی، دانسیته و کنتراست مشابه باشند و این نکته بسیار مهمی است. برای اطمینان از صحت، رادیوگرافی های پری اپیکال استاندارد ضروری است. اگر چه تنظیم مجدد همان موقعیت قرار گیری خیلی دشوار است. وسایل متعددی بیان شده اند که به ایمپلنت، اباتمنت و یا پروتز به منظور استاندارد کردن ژئومتری تصویر، متصل می شوند. هنگامی که تصویر های مناسبی به دست آیند، دندان های ایمپلنت در هر دو طرف آن به واضحی مشاهده می شوند. اگر چنانچه دندان ها به واضحی در رادیوگرافی ها دیده نشوند، اصلاح زاویه دستجات اشعه باید صورت گیرد. وجود (انتشار) محو شدگی دندان ها در سمت راست ایمپلنت مشاهده شود، نشان دهنده این است که دستجات اشعه بسیار از سمت بالا تابانده نشده اند. اگر دندانه ها در سمت چپ حالت محو شده داشته باشند، پس زاویه دستجات اشعه از سمت پایین تابانده شده است. با رادیو گرافی های دیجیتالی تقویت شده، تکنیک های متعددی برای اندازه گیری سطح استخوان در اطراف ایمپلنت ها پذیرفته شده اند.

اندازه گیری ها با کمک کامپیوتر، خط کش ها، قطر سنج ها و ارزیابی دانه های بالای سطح استخوان نشان داده شده اند که نتایج بسیار قابل تجدیدی را دارند.

 بایت وینگ

در مواردی که منبع اشعه x نمی تواند در وضعیت عمود بر ایمپلنت تنظیم شود و علت آن آناتومی دهان یا پروتز های موجود است، بایت وینگ های افقی و عمودی ممکن است برای ارزیابی ناحیه ی کرست مورد استفاده قرار گیرند. با این تصاویر اشعه مرکزی عمود بر ایمپلنت و زائده آلوئولار قرار می گیرد و فاصله جسم – فیلم کم می شود و دیستوریشن های بسیار جزئی رخ می دهند. تنها محدودیت رادیو گرافی های بایت وینگ این است که در آن ها ناحیه اپیکالی قابل مشاهده نیست.

 افتراقی

رادیوگرافی های معمولی دارای ارزش محدودی در شرایطی که حداقل تغییرات استخوانی رخ دهد، هستند. بنابراین تکنیک هایی برای استاندارد کردن موقعیت فضایی تصاویر آن به منظور ارزیابی عرضه شده اند. این تکنیک، تحت عنوان “رادیوگرافی افتراقی دیجیتال” Digital Subtraction Radiograthy نام گذاری شده است و امکان گرفتن 2 رادیوگرافی در زمان های مختلف را که روی هم سوپرایمپوز می شوند و تصویری به دست می دهند که تفاوت ها در سطح استخوان را نشان می دهد.

مطالب مرتبط:

تصویربرداری تشخیصی و تکنیک ها

Call Now Button
error: Content is protected !!